Μια γνώριμη καθημερινή εικόνα για τους κατοίκους των χωριών του Πωγωνίου αλλάζει. Ο Σταύρος Τσίτος, ο άνθρωπος που για περισσότερες από τρεις δεκαετίες συνδέθηκε με το φρέσκο ψωμί και τις καθημερινές διαδρομές στα χωριά της περιοχής, βγήκε στη σύνταξη.
Ο φούρνος του στη Βροσίνα λειτούργησε από το 1993, αποτελώντας για 33 περίπου χρόνια ένα σταθερό σημείο αναφοράς για το χωριό και όχι μόνο. Καθημερινά, ο Σταύρος Τσίτος φρόντιζε να φτάνει φρέσκο ψωμί και αρτοσκευάσματα όχι μόνο στους κατοίκους της Βροσίνας, αλλά και στα γύρω χωριά.
Με το όχημά του φόρτωνε τον φούρνο και ξεκινούσε τις διαδρομές του στους δρόμους του Πωγωνίου. Έφτανε ακόμη και σε μικρά και απομακρυσμένα χωριά, όπου οι ανάγκες των κατοίκων –και ιδιαίτερα των ηλικιωμένων– είναι μεγάλες.
Κάπως έτσι, με τα χρόνια, ο Σταύρος έγινε κάτι περισσότερο από ένας φούρναρης.
Έγινε μια γνώριμη φιγούρα. Ένας άνθρωπος που οι κάτοικοι περίμεναν να δουν να φτάνει στο χωριό, όχι μόνο για να προμηθευτούν το καθημερινό τους ψωμί, αλλά και για μια κουβέντα, έναν χαιρετισμό, μια μικρή ανθρώπινη επαφή.
Η καθημερινή του διαδρομή είχε γίνει μέρος της ζωής των χωριών. Και ίσως γι’ αυτό η συνταξιοδότησή του να αφήνει ένα κενό πολύ μεγαλύτερο από αυτό που θα άφηνε απλώς το κλείσιμο ενός επαγγελματικού καταστήματος.
Γιατί στην ελληνική επαρχία, ιδιαίτερα στα μικρά χωριά της Ηπείρου, άνθρωποι σαν τον Σταύρο Τσίτο κρατούν ζωντανή την καθημερινότητα. Η παρουσία τους λειτουργεί ως ένας ακόμη κρίκος που συνδέει τους κατοίκους μεταξύ τους και με τον τόπο τους.
Μετά από δεκαετίες δουλειάς, αμέτρητα ξυπνήματα από τα χαράματα και αμέτρητα χιλιόμετρα στους δρόμους του Πωγωνίου, ο Σταύρος Τσίτος αφήνει πλέον πίσω του το καθημερινό δρομολόγιο.
Ο φούρνος που ξεκίνησε το 1993 περνά στην ιστορία και μαζί του κλείνει ένας μεγάλος κύκλος για έναν άνθρωπο που έγινε «σήμα κατατεθέν» για τα χωριά της περιοχής.
Οι κάτοικοι, οι φίλοι και οι πελάτες του δεν έχουν παρά να του ευχηθούν καλή σύνταξη και να τον ευχαριστήσουν για όλα αυτά τα χρόνια.
Γιατί κάποιοι άνθρωποι δεν είναι απλώς επαγγελματίες που εξυπηρετούν έναν τόπο.
Γίνονται μέρος της καθημερινής μας ζωής.
Το ipeirotika.gr τον είχε συναντήσει πριν από λίγα χρόνια στο χωριό Δημόκορη. Διαβάστε παρακάτω το αφιέρωμα που είχαμε κάνει.
Ιωάννινα: «Μεταφέρει» κάθε μέρα το φούρνο του στα έρημα χωριά και μας συγκινεί
